W dobie elektroniki, my ludzie uzależnieni od telefonów, nie wyobrażający sobie życia bez internetu, dążymy do otaczania się wciąż coraz lepszymi, szybszymi, ładniejszymi rzeczami. Po prawie trzech latach ciężkiej pracy swojego desktopa, zamieniłem go na coś o wiele lepszego.

Wybór padł na Samsunga R590 JS 01 PL. Za cenę 3300 zł w pięknej obudowie (zdjęcia tego w pełni nie oddają!) zamknięty został szybki procesor Intel i5, karta gf 330m, czy 4 gb ramu ddr3. Pełną specyfikację oraz kilka dobrych fotek lapka znajdziecie tutaj.

Moje małe, domowe laboratorium. Desktop, laptop, konsola, telewizor i masa różnych akcesoriów.

Z zakupem komputera łączy się dość ciekawa historia. Wieczorem kilka dni temu, wsiadłem z Wujkiem do samochodu i pojechaliśmy do M1 w Warszawie. Pierwszy przystanek – RTV Euro AGD. Początkowo wybrałem inny komputer (Samsunga R580 js04pl), a dostępny on był w dobrej cenie, jedynie w RTV Euro w Markach. Przed wyjściem z domu sprawdziliśmy, czy aby na pewno jest dostępny. Był, jedna jedyna sztuka (!) w całej Warszawie, jak długa i szeroka. Pytamy dość nieprofesjonalnego ekspedienta, czy mają tego Samsunga. Tak jest, facet sprawdza w ich systemie. Pytamy, czy jest niewystawowa wersja. Jest, owszem, świetnie. No to my na to szeroko uśmiechnięci – ” bierzemy”. Facet idzie do magazynu przynieść komputer. Coś go dziwnie długo nie było. Jednak wrócił wreszcie i z ponurą miną oznajmia, że jednak nie ma. Na twarz wypływa nam „what’s goin’ on for damn?”. Mówimy mu, że skoro mają sztukę, jaka nas interesuje na magazynie i jest ona w systemie, to jak to możliwe, że jej tak naprawdę nie macie? Facet z wymowną miną oznajmia, że „jednak nie ma, bardzo przepraszamy”. Prawdopodobnie ktoś pracujący w sklepie odłożył sobie ten komputer i powiedział ekspedientom, żeby go nie sprzedawali. Odburknęliśmy mu coś niezbyt miłego (ode mnie wyszło coś a’la „to spierd..”) i swe kroki skierowaliśmy do Saturna. Tam też nie znaleźliśmy, a na dodatek wszystkie powystawowe. Wujek już do mnie mówi „bardzo mi przykro”. Wsiedliśmy do samochodu i już chcieliśmy wracać. Jednak nagle coś mi zaświtało i mówię „a co z Media?”, „W sumie nie zaszkodzi sprawdzić.”. Weszliśmy. Oczywiście R580 nie było. Jednak naszą uwagę zwrócił komputer w pięknym niebieskim kolorze. Seria R590 ma taki sam design, jednak w innej kolorystyce. Okazało się, że ma lepszy procesor, fajniejszy kolor i system w wersji 64 bitowej za jedyną stówę drożej. „Bierzemy!”  Tak też się stało. Idziemy z nim do kasy. Pani sprzedawczyni jak zobaczyła cenę sprzętu stała się nagle bardzo rozmowna. Pogawędziła nawet z nami minutkę :). Teraz z perspektywy 3 dni użytkowania, stwierdzam, że decyzja była słuszna.

Plusy:

Oczywiście bebechy sprzętu. Bez zacięcia przy otworzonym programie do poczty, przeglądarce, programie graficznym, odtwarzaczu muzyki. Starsze gry też chodzą; np. Team Fortress 2 z max. detalami i najwyższym auto aliasingiem w stałych 120 fps’ach. Świetna matryca 15,6″ LED HD, wygodna pełno wymiarowa klawiatura wyspowa (z blokiem numerycznym), genialne rozmieszczenie wszelakich portów, niska temperatura nawet w porządnym stresie, tryby silent, normal i turbo (fabrycznie przyspiesza taktowanie do 2,5 GHz na rdzeń) matrycy i procesora, port HDMI, Bluetooth 3.0 (!), dobry gładzik, no i przepiękny design.

Minusy:

Stosunkowo kiepskiej jakości głośniki, mikrofon w dość bezsensownym miejscu (często zakrywa się go lewą dłonią), dysk mógłby być z prawej strony, gdyż podczas stresu mocno się nagrzewa i gdy np. gramy i korzystamy z wsadu, momentami może być nam troszkę ciepło.

To tyle małych wad jakie udało mi się wychwycić po 4 dniach użytkowania tego sprzętu. Pomimo ich istnienia, komputer jak na razie spełnia w 100% moje oczekiwania. Jestem bardzo zadowolony i myślę, że z czasem R590 przejdzie również test wytrzymałości.

Stosunek jakość/cena jest bardzo dobry i dla kogoś, kto szuka komputera w tym segmencie, z czystym sumieniem mogę go polecić.

Mysza

Ponadto dzisiaj zakupiłem sobie myszkę stricte do laptopa. Wcześniej nie wyobrażałem sobie komfortowej pracy na małym gryzoniu. Jednak rzeczywistość pozytywnie mnie zaskoczyła. Mysz, którą kupiłem to Logitech M215. Za jedyne nieco poniżej 80 zł dostajemy wygodną, lekką myszkę z chowanym wewnątrz nadajnikiem, który z portu usb wystaje jedynie kilka milimetrów. Również gorąco polecam. Świetny sprzęt.

Na koniec, o co chodzi z tym Niewolnikiem? To nazwa, jaką nadałem mojemu komputerowi, po głębszym przemyśleniu. Ponieważ zastanawiam się, czy on jest moim niewolnikiem, czy ja, jego. Tym niezbyt optymistycznym akcentem, leżąc wygodnie na łóżku z lapkiem na kolanach, kończę ten wpis.

Dobrej nocy Niewolnicy postępu technologii :).

Jak pił własny mocz, jadł żywe pająki to i Krzyż przeniesie

Różne sprawy mają to do siebie, że lubią leżeć i ciążyć na wątrobie. A że spraw takich uzbierało mi się już kilka, czas trochę owy narząd odciążyć.

1. Sprawa Krzyża

Pierwsza rzecz, którą powiedzieć muszę to to, że panie który tam pod pałacem stoisz z megafonem, nie mów, że reprezentujesz naród, bo mnie ni cholery nie reprezentujesz. Nawet w jednym procencie się z tobą nie zgadzam. Ludziom koczującym pod pałacem głównie chodzi o to, aby wynieść Kaczyńskiego do pozycji boga, pod przykrywką znalezienia dla Krzyża godnego miejsca. Czy kościół nie jest wystarczająco godnym miejscem? No bo gdzie może być lepsze miejsce dla takiej relikwii niż świątynia? Wróć, to żadna relikwia. To niepoświęcony kawałek drewna, cytując pewnego kapłana.

Podobała mi się wypowiedź byłego premiera, pana Leszka Millera w TVN 24. Mówił:

Pałac prezydencki to jest bądź, co bądź dom prezydenta (który co prawda jeszcze tam nie mieszka – dop.). Czy pan (zwracając się do redaktora) chciałby, aby ktoś panu wszedł na posesję i tam wszczynał takie komedie?

Jeśli to miałbym być ja, na pewno nie. Jakbym był kimś kto ma rozwiązać sprawę Krzyża, to kompletnie zignorowałbym tych ludzi. Bo grupka ludzi terroryzuje pałac prezydencki. Chcieli płyty? Mają płytę. Chcecie pomnik? Będzie pomnik. Może zdejmiemy Poniatowskiego z tego konia? Jest taki rosły! Zmieścił by się i Lech i Jarosław!

Zignorował bym ich. A niech se siedzą pod tym pałacem. Miesiąc, dwa, trzy. Wreszcie im przejdzie i sobie pójdą. A jakby była w planach jakaś ważna wizyta zagraniczna, wziąłbym ich i przegonił za pomocą służb porządkowych, co też zaczęto skutecznie czynić.

Wstyd i hańba.

2. Sprawa targów

Taaaa.. jak ja kocham zaplątać się przypadkiem do jakieś redakcji, w trakcie trwania którychś z targów. Tym razem chodzi o Gamescom. Jak każdy wie lub wiedzieć powinien, z redakcji Niezgranych trzy osoby jadą do Kolonii. A cała reszta, czyli nas trzech (w tym ja) zostajemy i mamy zrobić wszystko, co zrobić trzeba, a da się to zrobić na odległość internetu. Zapowiada się roboty od cholery i ciut ciut. Cytując Tapchana „Po pierwszym dniu targów jesteś wyjebany jak koń po westernie i nic ci się nie chce.” Tak też zapewne będzie. Nic, to. I tak damy radę, więc już teraz zapraszam na Niezgranych. Obiecuję, będzie co oglądać, czytać i słuchać :)

3. Misz masz

Wiem Małpeczki z własnego doświadczenia, że wszyscy przeglądający blogi, lubią czasem popatrzeć na zdjęcia ostatnio dokonanych zakupów. Toteż w myśl tej zasady poniżej wrzucam fotki ostatnich książkowych zakupów. Już zacząłem czytać i przyznam że nie żałuję pieniędzy.

Amen.

Hej,

Ostatnimi czasy jakoś tak smętnie mi się tu robi na blogu. Czas napisać coś bardziej radosnego.
Otóż kilka dni temu wybrałem się do Galerii Mokotów uszczuplić sobie portfel. Wychodząc z domu, powtarzałem zapamiętale – „mam silną wolę, mam silną wolę…”. Niestety Empik i jego półki z grami ciągną mnie z siłą podobna do grawitacji ziemskiej. Miałem zamiar obejść wszystko, a do Empiku pójść na końcu, ale oczywiście do gier z biegnę prędkością przyspieszenie ziemskiego i moje przemyślenia na temat „wziąć, czy nie wziąć” trwały mniej niż 5 sekund. W związku z tym w mojej owłosionej łapie wylądował Assassin’s Creed 2. Od razu po powrocie zabrałem się do rozgryzania Haszaszyńskich tajemnic. Teraz – kilka dni później – gdy już kilka godzin gry mam za sobą, stwierdzam, że AC2 to gra wybitna. Jest świetna pod każdym względem. No, może jest mała łyżeczka dziegciu w beczce miodu. Mianowicie muzyka. Jest tak denna, że żółć wylewa się z każdego otworu ciała. Biegając po mieście, słuchając wciąż powtarzającej się, 5 sekundowej melodyjki, odnoszę wrażenie, że kompozytor robiąc ją, był pod wpływem napojów rozweselających.

Ponadto, dzisiaj na 17 mam bilety na Avatara do multikina w Złotych Tarasach. Niedługo dam znać jak wrażenia z filmu. Może szarpnę się na jakąś minirecenzję? W każdym bądź razie, z wielką chęcią zobaczę ten film w 3D.

Na dzisiaj tyle. Niedługo zabiorę się wreszcie za ten felieton, bo wciąż leży w niedokończonych szkicach.

Trzymajcie się ciepło.

Dulak

P.S. Zwyczajowych zdjęć pudełka z nową grą nie ma, z prostej przyczyny braku swojego aparatu na podorędziu. Uzupełnię fotogalerię po powrocie.

]]> http://dulski.eu/index.php/2010/02/im-alive/feed/ 12 http://dulski.eu/index.php/2010/02/o-gitaro-ma/ http://dulski.eu/index.php/2010/02/o-gitaro-ma/#comments Fri, 05 Feb 2010 17:15:00 +0000 Dulak http://dulski.eu/?p=137
Ile cię trzeba cenić ten tylko się dowie, kto cię posiada…

A ja posiadam i na razie sobie chwalę. Pomimo faktu zerwania dwóch strun z powodu mojej kompletnej ignorancji i niekompetencji gitara jest „wporzo” :) Jak doszło do  zerwania owych strun? Ano tak, że próbowałem stroić samodzielnie mój instrument (bez użycia stroika cyfrowego lub osoby, która się na tym zna). Naciągnąłem zdecydowanie za mocno strunę H i bah! po niej. No nic, nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło – kupiłem sobie nowe struny, o wiele lepszej jakości, amerykańskiej firmy Criterion. Jeszcze ich nie założyłem, toteż zdjęcia, które możecie zobaczyć w rozwinięciu zostały zrobione od razu po rozpakowaniu. Gdy, nastroję instrument może skuszę się na nakręcenie jakiejś próbki dźwięku. No, to by na dzisiaj było na tyle.

Miłego weekendu :)

W rozwinięciu kilka zdjęć mojej gitarki i nie tylko.

Nowe struny

„Pick of destiny”, cytując Tenacious D

Dobry wieczór

Po pierwsze chciałem wyjaśnić kilka rzeczy. Przede wszystkim sprawę gitary. Na prawdę wiele osób pomogło mi podjąć decyzję. Mówiąc  wiele mam na myśli około pięćdziesięciu. Rozpętałem poprzednim wpisem prawdziwą burzę dyskusji. Na prawdę mnie to cieszy. Pomogliście mi dokonać dobrego wyboru. Decyzja kupna gitary wbrew opiniom kilku osób nie byłą pochopną i nieprzemyślaną. Wręcz przeciwnie, rozpatrzyłem wszystkie „za” i „przeciw”.  Ponadto część z Was odradzała mi kupno przez internet. Jednak postąpiłem inaczej. Jednak również to, nie było nieprzemyślane. Jak to powiedział mój przyjaciel Adam – „skąd będziesz wiedział w sklepie muzycznym, że kupujesz akurat dobrą gitarę?” No właśnie – skąd?  Nie mam na razie o tym bladego pojęcia. Przecież kupuję gitarę do nauki – pierwszy schodek na ogromnej klatce schodowej wieżowca jakim jest nauka gry na tym instrumencie.  Gdy ogarnę niezbędną podstawę prawdopodobnie kupię wymarzonego elektryka (już w wyspecjalizowanym sklepie muzycznym). Jeśli okaże się, że nie mam talentu i „słuchu” nie stracę fortuny. Bo pomyślcie – wydałbym na gitarę elektryczną ponad 700 zł, a do tego trzeba doliczyć jeszcze cenę wzmacniacza. Wydałbym taką sumę, a możliwe okazało by się, że jednak nie mam do tego zdolności. Dlatego na razie poprzestanę na kilka miesięcy na gitarze akustycznej i „wybadam” sytuację. Tak czy inaczej życzcie mi powodzenia z nauką gry. Nowe hobby czas zacząć.

Myślę, że w najbliższy weekend wrzucę pierwsze zdjęcia, gdy instrument będzie już u mnie. Jeśli wyrazicie taką chęć, może i nagram jakąś skromną próbkę brzmienia.

Na koniec zapowiadam, że w najbliższym czasie opublikuję recenzję pewnej gry. Tekst wymaga jeszcze ostatnich szlifów. Jaka to gra? O tym dowiecie się już wkrótce.

Dobranoc

EDIT: gitara już wysłana. Jutro powinna być :D

…To jest strasznie.

Nie potrafię się zmobilizować do działania. Tak dla przykładu w środę czwartek i piątek pisałem próbne egzaminy gimnazjalne. Nie powiem, poszło mi w miarę dobrze. Humanistyczny (przewiduję po przestudiowaniu wyników z Wyborczej) w granicach 42 – 45 pkt.., matematyczny – cóż, matma to nie mój żywioł – jakieś 20 – 30 pkt., a angielski będzie również około 42 – 43. Pewne osoby prosiły mnie o napisanie recenzji pewnej gry, ale jak samy tytuł tej noty wskazuje – weny brak. Totalnie nic mi się niechce. I cholera świadomość, że mam MASĘ rzeczy do powtórzenie / nadrobienia z matematyki, wcale nie zmusza mnie do ruszenia dupy z kanapy i rozpoczęcia powtórek materiału. Pewnie wyjdzie tak, że wszystko zostanie na ostatni dzwonek. Ale ja tak nie chcę. I wiem jedno – muszę ruszyć cztery litery bo inaczej może być krucho.

A teraz tak z całkiem innej beczki. Wybrałem się dzisiaj na zakupy. Oprócz takich rzeczy, o których nie warto wspominać (t-shirty, kurtka) zakupiłem trzy książki, z których już dwie przeczytałem (jakiś czas temu, ale piszę o tym dopiero teraz). W rozwinięciu zdjęcia.